၃-ေရႊခ်ိန္ခြင္အဆို
    (က) ခရစ္ယာန္ဘာသာက ဘုရား၌ အနႏၲကရုဏာ ရိွသည္ ဆို၏ ။
    (ခ) ဗုဒၶဘာသာကလည္း ဆို၏ ။

(က) အျပစ္ရွိေသာ သူသည္ အကၽြတ္တရားကိုရ၍ ေနာင္ထပ္မံမျပဳမက်င့္ပါၿပီ၊ ျပဳမိေသာ ဒုစရိုက္အျပစ္အတြက္ ခ်မ္းသာ ေပးသနားေတာ္မူပါဟု ခြင့္ေတာင္းလွ်င္ အနႏၲကရုဏာေတာ္ရွိသည္ဟု ဆုိေသာအတိုင္း ဘုရားက ခြင့္လႊတ္သည္ဟု ခရစ္ယာန္ဘာသာကဆို၏။

(ခ) ဗုဒၶဘာသာက မလႊတ္၊ လြတ္လည္း မလြတ္ႏိုင္ဆို၍ ဘုရား၌ အနႏၲကရုဏာေတာ္ရွိသည္ဟု ဆိုခ်က္ႏွင့္မညီ၊
အနႏၲတန္ခိုးေတာ္ ရွိသည္ႏွင့္ မညီ။


                                    ဆရာေတာ္ ရွင္းလင္းခ်က္
“ ထာ၀ရဘုရားသည္ အနႏၲကရုဏာေတာ္လည္းရွိသည္ ၊
အနႏၲတန္ခိုးေတာ္လည္း ရွိသည္ႏွင့္အညီ ဒုစရုိက္အျပစ္ရွိေသာ သူအား လြန္သမွ်၀န္ခ်၍ ခြင့္ေတာင္းလွ်င္ ဒုစရုိက္အျပစ္လြတ္ခြင့္ ေပးႏိုင္သည္ ု ”
ဟူေသာ စကား၌

“ အနႏၲ တန္ခိုးေတာ္ရွင္ျဖစ္၍ မတတ္ႏုိင္သည္ မရွိ ” မွန္ပါလွ်င္

၁။ ကမၻာေပၚမွာ ဒုစရုိက္အျပစ္ဟူ၍ မရွိရေအာင္ ျပဳ၍ ထားလွ်င္ မၿပီးပါေလာ။

၂။ အကၽြတ္တရားကိုရ၍ ခြင့္ေတာင္းလာမွ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္သည္ ဆိုေသာေၾကာင့္ အကၽြတ္တရားကို မရသူကိုလည္း ျပဳမိေသာ ဒုစရုိက္မွ လြတ္ခြင့္မေပးႏိုင္။

၃။ အကၽြတ္တရားကိုပင္ ရပါေသာ္လည္း ခြင့္မေတာင္း မိေသာ သူကို လႊတ္ခြင့္မေပးႏိုင္ ။
“ အနႏၲ တန္ခိုးေတာ္ရွင္ျဖစ္၍ မတတ္ႏိုင္သည္ မရွိ ” မွန္ပါလွ်င္ ကၽြတ္ခြင့္ကို မရေသာသူကိုလည္း လြတ္ခြင့္ေပးႏိုင္ရမည္၊ ကၽြတ္ခြင့္ကို ရသည့္သူမွေသာ ခြင့္ေတာင္းသည့္သူမွေသာ စကားမရႈတ္သင့္၊ “ မတတ္ႏိုင္သည္ မရွိ ” ဟူေသာ စကားႏွင့္မညီ။

ဒုစရုိက္ဟူေသာအျပစ္သည္-

(၁) ယခုမ်က္ေမွာက္၌ ခံရေသာအျပစ္

(၂) ေသၿပီးေသာ ေနာက္မွခံရေသာ အျပစ္ ဟူ၍ ႏွစ္ဌာနရွိသည္ ။

ထုိႏွစ္ဌာနတြင္-
         ေသၿပီးေသာ ေနာက္မွ ခံရေသာ အျပစ္မွာ ေသေသာ သူက ျပန္၍ မေျပာလာေသာေၾကာင့္ လြတ္ခြင့္ရသည္ မရသည္ကို သက္ေသမရွိ -ရွိေစဦး၊ ယခုမ်က္ျမင္၌ ခံရေသာအျပစ္မွာ ခရစ္ယာန္ဘာသာကို ၀င္ေသာသူသည္ လူတစ္ေယာက္ကို သတ္ၿပီလွ်င္ အကၽြတ္ယူ၍ ေနာင္မသတ္ပါၿပီ၊ ယခုသတ္မိေသာ ဒုစရုိက္အျပစ္ လြတ္ခြင့္ေပးပါဟု ထာ၀ရဘုရားမွာ ခြင့္ေတာင္းလွ်င္ မင္းဒဏ္မင္းျပစ္ လြတ္ပါ၏ေလာ ။

ႏိုင္ငံရွင္မင္းတို႔ကို ပံုကန္ ပံုစားျပဳၿပီးလွ်င္။ ။
ကၽြတ္ခြင့္ယူ၍ ဘုရားထံခြင့္ေတာင္းေသာ္လည္း၊
ဓားျပလုပ္ၿပီးလွ်င္
သူခုိးလုပ္ၿပီးလွ်င္
သူ႔မယားကိုခိုးၿပီးလွ်င္
အရွင္မင္းဧကရာဇ္ အာဏာဥပေဒကို လြန္က်ဴးေက်ာ္နင္းၿပီးလွ်င္
မင္းျပစ္မင္းဒဏ္ မေပးမီ အကၽြတ္တရားယူ၍ လြတ္ခြင့္ေတာင္းေသာ္လည္းေကာင္္း ဘုရားက လြတ္ခြင့္ေပးႏိုင္ပါမည္ေလာ။

“ မ်က္ျမင္၌ ခံရေသာအျပစ္ကို လြတ္ခြင့္ေပးႏိုင္သည္ ” မွန္ပါလွ်င္ ေသၿပီးေသာေနာက္မွ ခံရေသာ အျပစ္ကိုလည္း ေပးႏိုင္ေပရာ၏ ဟုယူရန္ရွိ၏၊ ယခုမ်က္ျမင္၌ ခံရေသာအျပစ္ကို ထာ၀ရဘုရား လြတ္ခြင္ေပးႏိုင္သည္ အမွန္မ်က္ျမင္ျဖစ္၍ ေသၿပီေသာေနာက္မွ ခံရေသာ အျပစ္ကို ထာ၀ရာဘုရား လြတ္ခြင့္ေပးႏိုင္သည္ ဟူေသာ စကားသည္ မဟုတ္စင္စစ္သာ ျဖစ္၏ ။

“ အနႏၲတန္ခိုးေတာ္ ရွင္ျဖစ္၍လည္း မတတ္ႏုိင္သည္မရွိ ၊
အနႏၲကရုဏာေတာ္ ရွင္ျဖစ္၍လည္း သတၱ၀ါအမ်ားကို ရင္၀ယ္သားကဲ့သုိ႔ သနားျခင္းႀကီးလွသည္ ” မွန္ပါလွ်င္
ဒုစရုိက္အျပစ္ကို မဆိုထားဘိဦး၊
ယခုမ်က္ျမင္၌ မ်က္စိကန္း၍ သနားဖြယ္ ေကာင္းလွေသာသူ၊
နားပင္း၍ ေျခလက္က်ိဳး၍ ေရာဂါဆုိး အနာမိ၍ မင္းျပစ္မင္းဒဏ္သင့္၍ သနားဖြယ္ေကာင္းလွေသာသူ
ဥစၥာပစၥည္း ပ်က္စီးျပဳန္းတီး၍ သနားဖြယ္ေကာင္းလွေသာသူမ်ားသည္
ေလာက၌ အနႏၲမ်ားျပားပါသည္။

(ထာ၀ရဘုရား မျမင္သေလာ၊
သနားစရာ ကရုဏာ မရွိသေလာ၊
မတတ္ႏိုင္၍ ေနရသည္ အမွန္မဟုတ္ေလာ)

             ေဂါတမဘုရားရွင္၏ အနႏၲကရုဏာေတာ္မ်ား

ငါတုိ႔ဘုရားသည္ အနႏၲကရုဏာေတာ္ ရွိသည္မွန္၏ ၊
သတၱ၀ါမ်ားကို ရင္၀ယ္သားကဲ့သို႔ သနားေတာ္မူလွေသာေၾကာင့္ သတၱ၀ါမ်ား အတြက္ႏွင့္ ၄-သေခၤ်ႏွင့္ကမၻာတစ္သိန္းကာလပတ္လံုး သူတစ္ပါးတို႔ မၾကံ၀ံ့ေလာက္ေသာ ဆင္းရဲေတြကို ခံေတာ္မူ၍ ဘုရားျဖစ္ေအာင္ အားထုတ္ေတာ္မူေပေသာေၾကာင့္
ပိဋကတ္သံုးပံု တည္းဟူေသာ တရားေတာ္ေတြကို ေဟာႏိုင္ေပသည္၊

ေဟာႏိုင္ေပေသာေၾကာင့္ သတၱ၀ါတို႔ ၾကားရ နာရ သိၾကရသျဖင့္ ေကာင္းစြာ က်င့္ႏိုင္သူတို႔ နိဗၺာန္ဘံုသို႔ ေရာက္ႏိုင္ၾကကုန္သည္၊
မက်င့္ႏိုင္သူတို႔ မေရာက္ကုန္၊ ေကာင္းစြာ မက်င့္ႏိုင္ သူတို႔ကို မတတ္ႏိုင္ ။

      (သတၱ၀ါအနႏၲအတြက္ႏွင့္ ဘုရားျဖစ္ရေအာင္ ရွည္ျမင့္စြာကာလ၌ ႀကီးစြာေသာဆင္းရဲ အပင္းအပန္းကို ခံႏိုင္ေတာ္မူျခင္းသည္ အနႏၱကရုဏာေတာ္ရွင္ ျဖစ္ေစ၍ ခံႏိုင္သည္။)

                          တတိယ ေရႊခ်ိန္ခြင္အဆို ရွင္လင္းခ်က္ၿပီး၏ ။

                                              ေရႊခ်ိန္ခြင္ အဆို
၄-
(က) ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္တို႔သည္ ဘုရားမွာ အနႏၲ တန္ခိုးေတာ္ရွိသည္ဟု         ဆိုသည့္အတိုင္း ယံု၍ သုခဘံု၌ အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ မႏိုင္ေသာ ကိုယ္ခႏၶာႏွင့္မေသ မနာ မအို နိစၥ ထာ၀ရ ခံစားရပါလို၏ ဟုဆုေတာင္းၾက၏ ။

(ခ) ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔က ဘုရား၌ အနႏၲကရုဏာေတာ္ ရွိေသာ္လည္း မ-မႏိုင္၊ အနႏၲတန္ခိုးေတာ္ရွိေသာ္လည္း မ-မႏိုင္၊
ဘုရားကိုယ္ေတာ္တိုင္မွ ၀ဋ္ဆိုက္ေသရသည္ဟု အယူရွိသည့္အတိုင္း လူတစ္ခါျပန္ မျဖစ္ရဘဲ နိဗၺာန္၌ ခႏၶာ နာမ္၀ိညာဏ္ေပ်ာက္ပ်က္ အစဥ္ေသေနရပါလို၏ဟု ဆုေတာင္းၾက၏။

( ဆုေတာင္းႏွစ္ရပ္ ကြဲလြဲၾကသည္တြင္ သုခဘံု၌ ကိုယ္ခႏၶာႏွင့္တကြ
အၿမဲစံစားခါ ေနရပါလို၏ဟု ကရုဏာေတာ္ တန္ခိုးေတာ္မ်ားကို ယံုၾကည္အားကိုး၍ ဆုေတာင္းၾကေသာ အရာမွာ တန္ခိုးေတာ္ ကရုဏာေတာ္မ်ားကိုပင္ မယံုသာေၾကာင္း အားမသာေၾကာင္းကို အထက္၌ ထင္လင္းခဲ့ၿပီ။)

       “ ေသၿပီးေသာေနာက္၌ သုခဘံုမွာ အၿမဲခံစား၍ ေနရသည္ ” ဆိုသည္မွာ ယခုမ်က္ျမင္ ၌ပင္ ထာ၀ရဘုရား မတတ္ႏိုင္၍
ခရစ္ယာန္ ဘာသာ၀င္လူတို႔မွာပင္
ေမြးဖြားကာစကာလ၌ ေသသည္၊
တစ္လ ႏွစ္လ ၊ တစ္ႏွစ္ ႏွစ္ႏွစ္ စသည္၌ ေသၾကရသည္၊
နာၾကရသည္ အထင္အရွား ျဖစ္သည္၊
ကရုဏာေတာ္ တန္ခိုးေတာ္မ်ားသည္ ယခုမ်က္ျမင္မွာပင္ မတတ္ႏိုင္ မကယ္ႏိုင္ေၾကာင္း အထင္အလင္း သိသာပါလွ်က္၊
ေသၿပီးေနာက္ သက္ေသမရွိရာ သုခဘံု၌ အၿမဲေနရေအာင္ ကရုဏာေတာ္ ဥာဏ္ေတာ္မ်ားကို ယံုၾကည္ၾကျခင္းသည္ ေရွ႔တြင္ အုန္းသီးတစ္လံုးမွ မခြဲႏိုင္ေသာ ေမ်ာက္ငယ္တခုက ေနာင္ႏွစ္ခါတိုင္ေရာက္လွ်င္ ဟိမ၀ႏၲာ ေတာင္ႀကီးကိုငါခြဲ၍ ရတနာ ေရႊ ေငြ ေတြကို သင္တို႔အား ေပးမည္ဟု ဆိုသည္ကို ယံုၾကည္အားကိုးလွ၍ ေမ်ာက္ငယ္မွာ ခစားေသာသူတို႔ႏွင့္ ျခားနားဦးမည္ေလာ ။

ခႏၶာဟူေသာ ဓာတ္ ၀ိညာဏ္ဟူေသာ ဓာတ္တို႔သည္။ ။
ဓာတ္ၾကမ္း ဓာတ္ယုတ္ေတြ ျဖစ္၍ ထိုခႏၶာ ၀ိညာဏ္တို႔ႏွင့္ မကင္းသမွ်ကာပတ္လံုး ဘယ္ဘံုမွာပင္ေနေသာ္လည္း
အိုျခင္း
နာျခင္း
ေသျခင္းႏွင့္ မလြတ္ႏိုင္၊
အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱတို႔ လက္တြင္းမွ မလြတ္ႏိွင္၊
ထိုခႏၶာဟူေသာ- ၀ိညာဏ္ဟူေသာ ဓာတ္ၾကမ္း ဓာတ္ျဖဳန္း ဓာတ္သံြေတြကို အရွင္းစြန္႔ပစ္၍ အတုမရွိ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔လွစြာေသာ ႏွစ္သာရအတိျဖစ္ေသာ အတုမရွိ ခိုင္ခံ႔ေကာင္းျမတ္လွစြာေသာ အသခၤတေခၚေသာ ဓာတ္ႀကီးတစ္ခုသည္ရွိ၏၊

ထိုအသခၤတဓာတ္သို႔ ကူးႏိုင္မွ
အိုျခင္း
နာျခင္း
ေသျခင္း မရွိဘဲ၊
အၿမဲေနရသည္ဟု ငါတုိ႔ျမတ္စြာဘုရား ေဟာထားေတာ္မူသည္၊

ထုိဓာတ္ႀကီးသို႔ ကူးႏိုင္ေအာင္ ဓာတ္ေျပာင္ႏိုင္ေအာင္လည္း ဘုရားသခင္ေဟာေတာ္မူေသာ တရားေတာ္ကို
ေကာင္းေကာင္းႀကီး က်င့္လည္းက်င့္မွ၊
ဆုလည္းေတာင္းမွ ဓာတ္ေျပာင္ႏိုင္သည္ ။

အက်င့္သည္ကား။ ။
ေလွမွာ ေလွာ္ရ ထိုးရ ခတ္ရေသာ အလုပ္ႏွင့္တူသည္၊

ဆုေတာင္းျခင္းသည္ကား၊
ပဲ့ရေသာအလုပ္ႏွင့္တူသည္၊ မေလွာ္မခတ္ဘဲ ပဲ့ကာမွ်ႏွင့္ ေလွမဆန္၊
မပဲ့ဘဲ ေလွာ္ကာ ခတ္ကာမွ်ႏွင့္ လိုေရေၾကာင္းသို႔ ေျဖာင့္ေျဖာင့္မသြား။
ေကာင္းေကာင္းမက်င့္ေသာသူကိုလည္း ဓာတ္ေျပာင္းရေအာင္
ဘုရားမတတ္ ႏိုင္ေကာင္း၊ အရာမဟုတ္ေပ။
အနႏၲကရုဏာေတာ္ရွင္ တန္ခိုးေတာ္ရွင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ျဖစ္ေကာင္းေသာ အရာမွသာ တတ္ႏိုင္သည္၊
မျဖစ္ေကာင္းေသာအရာမွာ မတတ္ႏိုင္ ။

ထာ၀ရဘုရားသည္ မတတ္ႏိုင္ေသာအရာ မရွိဟူေသာစကား မဟုတ္ေၾကာင္းကို ဆိုခဲ့လွၿပီ ။
က်မ္းကုိး -
လယ္တီဆရာေတာ္
သာသန၀ိေသာဓနီက်မ္း-ဒုတိယတြဲ
(ႏွာ- ၁၀၅, ၁၀၆, ၁၀၇, ၁၀၈, ၁၀၉, ၁၁၀)

၅-ေရႊခ်ိန္ခြင္အဆို
 (က) ခရစ္ယာန္ဘာသာက ကိေလသာ တဏွာရာဂကို ျမစ္တား၏ ။

(ခ) ဗုဒၶဘာသာက မျမစ္တား ၊ ခြင့္ျပဳ၏ ၊
ခြင့္ျပဳေသာေၾကာင့္ မိမိသေဘာရွိသည့္အတိုင္း မယားမ်ားမ်ား ေနတတ္ၾက၏၊ ကြာရွင္းၾက၏၊
ေလာကမွသာ ခြင့္ျပဳသည္အဟုတ္၊ နတ္ျပည္၌ နတ္သမီးငါးရာ၊ ခုႏွစ္ရာ ဘံုခုႏွစ္ဆင့္တြင္ ခံစားေစေသး၏ ။

ဆရာေတာ္ ရွင္လင္းခ်က္

ဤစကားကို ဦးေစာလွျဖဴသည္ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ အလြန္ေ၀းသူျဖစ္၍ ဆိုမိေလသည္။

ငါတို႔ဘုရားသည္။ ။ ကိေလသာ တဏွာရာဂမ်ားကို မစင္ဘင္ပုပ္ထက္မက အလြန္စက္ဆုပ္ေတာ္ မူလွသည္၊
စက္ဆုပ္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ပင္လွ်င္ ထီးနန္းစည္းစိမ္ကို စြန္႔ပစ္၍ တစ္ကိုယ္ေတာ္တည္း ေတာထြက္ေတာ္မူေၾကာင္း တပည့္သားရဟန္းတို႔ကိုလည္း ကိေလသာ တဏွာရာဂတို႔ိကုိ ကုန္စင္ေအာင္ စြန္႔ပစ္ျခင္းငွါ ဥစၥာစီးပြား သားမယားႏွင့္ မစပ္ရေၾကာင္းကိုမွ် ဦးေစာလွျဖဴ မၾကားဘူးဘဲ ရွိရေလသည္။

ယခုမ်က္ျမင္၌။ ။
တပည့္သားေတာ္ အဆက္အႏြယ္ျဖစ္၍ ေကာင္းစြာက်င့္ေပးေသာ
ရဟန္းေတာ္ သံဃာေတာ္ေတြ အနႏၲရွိသည္ကိုမွ်လည္း
ဦးေစာလွျဖဴ အျမင္မ်က္စိ မရွိရေလ ။

ကိေလသာအေပါင္းတို႔တြင္-

၁။ ျမင္ေကာင္းေသာ အရာကို မျမင္ႏိုင္ဘဲ မိုက္မဲဖုံးပိတ္၍ေနေသာ
     ေမာဟကိေလသာႏွင့္

၂။ အမွားကုုိးအားက်၍ သြားတတ္ေသာ ဒိ႒ိကိေလသာသည္
     အဆိုးဆံုးျဖစ္ပါသည္။

ထုိုေၾကာင့္ မယားတစ္ေယာက္မွပင္ မယူျငားေသာ္လည္း ထုိကိေလသာႀကီး ႏွစ္ပါးဖက္သို႔ ပါေသာ သူသည္ မယားတစ္ေထာင္ယူေသာသူထက္ပင္ အျပစ္ႀကီးလွသည္ဟု တရားေတာ္ရွိသည္။

မယားမ်ားမ်ားယူေသာသူသည္။ ။ ဘုရာစကားကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး နားမေထာင္ႏိုင္ေသးေသာ သူတို႔သာတည္း၊ ဘုရာစကားကို ေကာင္းေကာင္း နားေထာင္ႏိုင္ေသာ သူတို႔မွာမူကား ရဟန္းျပဳၾကရသည္။

နတ္ျပည္၌ နတ္သၼီးငါးရာ ခုႏွစ္ရာႏွင့္ စံစားျခင္းသည္ နတ္ျပည္၏ အေလ့ေပတည္း၊
ဘုရားတရားႏွင့္ မစပ္၊
ဘုရားစက္ဆုပ္ေတာ္မူေသာ အမႈသာတည္း ။

ပဥၥမေရႊြခ်ိန္ခြင္အဆို ရွင္းလင္းခ်က္ၿပီး၏ ။





၆-ေရႊခ်ိန္ခြင္အဆို

(က) ဗုဒၶံသရဏံ ဂစၧာမိ ၊

        ဓမၼံသရဏံ ဂစၧာမိ ၊

        သံဃံသရဏံ ဂစၧာမိ-
ဆိုသည့္အတိုင္း ခရစ္ယာန္ဘာသာမွာ ကိုးကြယ္ရာ သရဏံဂုံသံုးပါးရွိ၏ ၊ ထိုသံုးပါးသည္ကား ထာ၀ရျမတ္စြာဘုရားသခင္ ေရရႈခရစ္ေတာ္ႏွင့္ ၀ိညာဏ္ေတာ္ျဖစ္၏။

(ခ) ဗုဒၶဘာသာမွာ ထိုသံုးပါးအနက္ တရားတစ္ပါးသာ ရွိသည္ ဘုရားႏွင့္ သံဃာမရွိ၍ မစံုလင္။

ဆရာေတာ္ ရွင္းလင္းခ်က္

ခရစ္ယာန္ဘာသာမွာ သရဏံဂုံသံုးပါးႏွင့္ ျပည့္စံုသည္ဆို၍ သံုးပါးကို ျပရာမွာ---

၁။ ထာ၀ရဘုရားသခင္ တစ္ပါး

၂။ ေရ႐ႈခရစ္ေတာ္ တစ္ပါး

၃။ ၀ိညာဏ္ေတာ္ တစ္ပါးကို ျပသည္။

ဤသံုးပါးကို ဦးေစာလွျဖဴကိုယ္တိုင္ ျမင္ဘူးသေလာ၊
ျမင္ဘူးပါသည္ ဆိုသူႏွင့္ ေတြ႔ဘူးရသေလာ။
( စာေတြ႔ မွ်ေလာက္ကို အစြဲျပဳ၍ ေျပာရွာရသည္။)

ငါတို႔မွာမူ။ ။
အထက္ ပဌမစကားအခ်က္၌ ဆိုခဲ့ၿပီးေသာ --

၁။ ဆံေတာ္
သြားေတာ္
စြယ္ေတာ္
အ႐ိုးေတာ္တို႔ကို ဘုရားပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူသည့္ေန႔မွစ၍ ယေန႔ထက္တိုင္ ဆက္လက္မျပတ္ ေစာင့္ေရွာက္ကိုးကြယ္၍ လာၾကသည္၊
အေက်ာ္ေစရ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ေစတီပုထိုးေတြ အထင္အရွားျဖစ္၍ ဘုရားလည္း မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔ ျဖစ္သည္။

၂။ ပိဋကတ္သံုးပံုဟူေသာ တရားေတာ္လည္း အထင္အရွား ျဖစ္သည္။

၃။ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ ျဖစ္ေပကုန္ေသာ သမၼဳတိသံဃာေတာ္လည္း အထင္အရွားပင္ ျဖစ္ပါသည္။

သူဆင္းရဲတစ္ေယာက္ကို အိပ္၍ ေနစဥ္အခါ စိတ္တန္းမိ တန္းရာႏွင့္ အေထာင္တစ္ရာခန္႔ရွိေသာ ေရႊပံု ေငြပံုေတြကို အိပ္မက္ျမင္မက္သည္ကို တကယ္မွတ္၍ ကစုန္း ကပြားထ၍ ကုေဋရွစ္ဆယ္ ၾကြ၀ေသာ သူေဌးႀကီးထံ သြားၿပီးလွ်င္ ယေန႔မွစ၍ ငါသူေဌးႀကီး လုပ္မည္၊
သင္သူေဌးငယ္သာ လုပ္ရမည္ဟု ဆိုမွားေသာ သူႏွင့္ ျခားနားဦး မည္ေလာ။

ဆ႒ေရႊခ်ိန္ခြင္အဆို ရွင္းလင္းခ်က္ၿပီး၏။က်မ္းကုိး-
လယ္တီဆရာေတာ္
သာသန၀ိေသာဓနီက်မ္း-ဒုတိယတြဲ
(ႏွာ- ၁၁၁, ၁၁၂, ၁၁၃, ၁၁၄)မူရင္း- အရွင္ေကာ၀ိဒ(ေယာ)
http://www.myatpanyagon.com/